Van Katwijk naar Katwijk

(Pauzeren ze moeten het verbieden J)

Van Katwijk naar Katwijk. 190 km in twee dagen.
(En niet vergeten via Katwijk aan de Rijn)

Ja we hadden nog gehoopt het te kunnen afsluiten met pootje baden in de Noordzee maar daar werd het net te laat voor.

Maar even naar het begin. Met de Maastricht-Den Helder kwamen we in Katwijk aan de Maas (bij Cuijck). Leuk opgevangen door de roeivereniging DDP. Wat de vraag opriep: "Zeg zijn jullie al eens naar Katwijk aan Zee geroeid?" Nee daar hadden ze nog nooit aan gedacht. Maar wij nu wel. Bedacht en nu gedaan. Groepje samenstellen, de route van de M-D konden we goed gebruiken. "Zeg Ronald welke roeivereniging was dat ook al weer? Die met die charmante dames die ons op de koffie vroegen toen we met de M-D er langs kwamen?" De Doorslag in Nieuwegein", rolde er zo bij Ronald uit. Ah een mooi rustpuntje voor onderweg. Kunnen we deze keer wel op de koffie en als we het lief vragen mogen we misschien ook slapen. Zo ging het ook, min of meer. Alleen de vrijdagavond voorbereiding was iets te lang.

 Nou dat was zo'n beetje de voorbereiding en op een nog donkere zaterdagochtend stonden we om 6:15 uur op het vlot de Jan van Gent uit te zwaaien, bij Katwijk (N.B.)

Annie van de DDP had ons weer helemaal verzorgd en in de watten gelegd. Avondeten, slaapplekken, ontbijt en lunch allemaal voor ons door Annie verzorgd. Na ons vertrek ging ze wel even in de soos een tukje doen want haar ploeg kwam pas om 10:00 uur. Kijk met zo'n roeimeid kom je nog eens ergens. (Oh ja DDP is ook aan het verbouwen, maar wij werden gewoon even tussendoor ontvangen.) 


Yvonne, Ed en Arjan mochten de opening doen en kregen daarvoor een prachtige zonsopgang cadeau.

Ronald, Wim en Dukke mochten op de pendalen genieten van de Maasoevers. Rene en Cees hadden pech en moesten met de bus naar Ravenstein. Tja, wissel bij de pont van Ravenstein. Leuk bedacht maar de Maas staat laag en de betonplaat loopt langzaam af. Dat betekend een half metertje van de kant aanleggen en waden. De jachthaven? Goed afgesloten. Nog een aanlegsteiger direct aan de Maas. Iets meer voor een Henry Dunant dan voor een roeiboot, maar ze doen hun best maar. En dat doen ze. De sluis bij Grave gaf niet veel problemen en ze zijn mooi op tijd. Rene, Cees en Dukke mogen het water op. Ja zulke rivieren hebben ze niet in Friesland dus Dukke krijgt ook wat les in hekgolven opvangen en even later krijgen we een paar vriendelijke binnenvaartschepen met lange golven om ervaring op te doen. UITHOUDEN BAKBOORD! Geen druppel binnen, zelfs de schotten op de riggers zijn niet nodig. Verder genieten van de langs glijdende oevers. Bomen staan of liggen ontworteld op de uiterwaarden. Dorpjes en kerken piepen boven de dijken uit. Afgekalfde oevers met nesten van zwaluwen. Het is puur genieten, stroom lekker mee waardoor de boot bij elke haal heerlijk door blijft lopen.

Bij Maasbommel een mooie wissel plek op een lage steiger. Arjan, Ronald en Wim zijn zo weer op weg. Luxe wisselplek, zelfs met toilet. Niet te lang pauze want de boot gaat door. Bus weg met Ed en Yvonne en wij lekker fietsen langs de oever.

Gewoon het water volgen. In de verte stroomt de Maas en voert de boot mee. Potdorie de weg geblokkeerd er wordt een compleet huis uitgeladen, zelfs op zijn Amsterdams kun je als fietser niet passeren. Maar gelukkig is er nog een weg onderlangs de dijk. Vóór Maasbommel moeten we om een oude rivierarm van de Maas heen. Cees raakt in de knoop met de knooppunten en gaan we op een verkeerde pont af. Even terug en weer op koers. Afsnijden of mooi langs de Waal fietsen? Het land van Maas en Waal is hier niet zo erg breed. Toch maar de kortste route naar Heerenwaarden. Komt dat goed uit. Yvonne en Ed hebben zich al geïnstalleerd op een terras, mét koffie én toilet voorziening. Het moet niet luxer worden. De Zenly app leert ons dat de boot nog bij de Maxima sluis ligt. Het telefoonnummer van de sluis werkt niet en de sluiswachter is er niet of snapt niet wat die roeiboot in zijn sluis doet. Pech voor het schema en de roeiers, voor ons nog meer tijd om de landingsplek te verkennen met koffie en thee. Maar zoals gewoonlijk loopt pauzeren uit de hand. Ik sta de steiger een beetje te ontdoen van eendestront als ik Arjan hoor roepen. Ze zijn er al, de andere komen aangehold, maar de ploeg is de boot al uit voordat de wisselploeg er is. Strafpunten! Pauze verbieden moeten ze het J! Rene, Yvonne en Ed gaan de boot in. Ronald, Arjan en Wim hebben hun best gedaan. Na de sluis op volle kracht de tijd inhalen. Daar zijn ze goed in. Als beloning mogen ze lekker gaan fietsen. "Mag ik, mag ik?" Dukke kan niet wachten om in die mooie bus te rijden. "Hoog op de Gele Wagen" is toepasselijk met de Geel/Rode bus van Bert Jonk. Ook dit jaar weer keurig verzorgd. Naar Hedel, zo gevonden en op de parkeerplaats komen we de "Havenmeester van Hedel" tegen die net wat Scouting jeugd uitzwaait. Vriendelijk praatje aanknopen samen met Dukke, hondjes aaien en we worden uitgenodigd om het clubhuis van de jachthaven te bekijken. Het is de stuurhut van de bitumenlegger gebruikt bij de Deltawerken.

Dat geeft een aparte sfeer en de havenmeester woont zelf op een motorjacht in de haven. Met zulke "waterjongens" komt het goed. De geplande steiger is niet bereikbaar door de lage waterstand. "Zeg havenmeester, zoude we misschien …..? Tuurlijk.", Hek open en wij mogen wisselen op een vrije plek aan een van de steigers.

Wim, Dukke en Cees mogen het laatste deel van de Maas en de afgedamde Maas tot aan Wijk en Aalburg doen. De Maas begint hier het laagland te bereiken en is de oevers worden lager. Het enige en kleine buitje (15 min.) van het hele weekeinde komt over ons heen. In de verte hangen regelmatig nog meer donkere wolken die Wim somber stemmen maar ze waaien allemaal een andere kant op. De afgedamde Maas is makkelijk te herkennen, als stuur zie je hem al van verre. Een machtige stormkering bewaakt de toevoer. Dan is het nog een klein stukje naar Wijk en Aalburg. Een beetje krap om bij de wisselplek te komen en er later weer uit. Maar het is aan Ed, Arjan en Ronald om eruit te komen.

 Via Rijswijk (nee niet die bij Den Haag) fietsen Wim, Dukke en Cees naar Woudrichem. Op de fiets is de wisselplek vlot gevonden, even om de vesting heen en je bent er. Druk met fietsers die de pont willen nemen. Ook met ponten trouwens, ze duwen elkaar bijna van de steiger af. Schroeven draaien, water klotst maar een stukje verderop op de kop van een passantensteiger is het lekker rustig. Dat is het niet op de Merwede. Kanonnen het lijkt af en toe wel de rondvaartboten in Amsterdam. Alleen veel groter én elkaar inhalen. Ja daar sta je dan als stuur. Geestelijke voorbereiding op de Merwede! Een punt op zoeken en dan tellen hoe snel zo'n schip erbij is. Heel snel, maar wat extra afstand houden. Met wat telefoon ondersteuning weet de bus De Waterpoort te vinden. (Ligt heel voor de hand, gewoon aan de kant van het water.) Na de wissel gaan Cees, Wim en Yvonne de Merwede op.

Als stuur gebruik ik het vlakke water en de kielzog van de fietspont. Met al die schepen voelen we ons als "fietsers op de snelweg tijdens het spitsuur". Voor ons geeft de fietspont vol gas en duikt een opening in. Niet groot genoeg voor ons. Kalm wachten we onze kans af aan BB wal. Het is druk maar de Merwede is erg breed. Ruimte genoeg. "Lekker klotsen vind Yvonne, weer eens wat anders dan de ringvaart." Of Wim dit enthousiasme deelt is mij niet geheel duidelijk. J. Op de Merwede is het allemaal beter te zien en we gaan ervoor, als er een mooie ruimte vrij komt. Met nog geen 15 minuten liggen we voor de Lingesluis en worden we door de sluiswachteres vlot geschut. Vanaf nu wordt het toch anders. Maas en Merwede liggen achter ons en we gaan meer kanalen en vaarten op. Op naar Meerkerk, zullen de sluis bij Vianen halen? Zal krap worden. De Linge volgen met mooie woningen en soms lelijke industrie, doorsteken naar het Merwedekanaal. Lekker rustig en breed, al veel meer laagland maar toch anders dan in N.Holland. De laatste brug voor Meerkerk onderdoor en daar komt de fietsploeg langs. Beetje krap Rene, Arjan en Ed, en is er nog een brug? Ik zie Meerkerk al liggen én geen brug. 

Bij Meerkerk staat de walploeg te wuiven. Wat is dat? Een half gezonken vlot met een omgedraaide motorboot erop en ecologisch beheer te zien aan de opgroeiende waterplanten. Konden ze niks beters vinden? Nee dus. Meerkerk heeft een paar kilometer met prachtige aanlegplekken maar helemaal vol. De fietsploeg is ook met piepende remmen aangekomen. Puf, puf de fietsknooppunten route was heel toeristisch en mooi maar vreselijk om. Gelukkig was er even verderop nog een brug. Hup Wim, Roland en Dukke de boot in NAAR VIANEN de sluis wacht. Tenminste dat hopen we. Via internet en ruggespraak komen steeds andere tijden: 19:00 uur, nee pas in okt. 21:00 uur, alleen door de weeks in de zomer. Jongens niet piepen op de pendalen en speren naar Vianen. Hou de sluiswachter aan de praat. Rene wil een "time out" voor de fiets. Arjan neemt die over. Vrolijk halen we de boot in en speren langs het Merwedekanaal. Lekker makkelijk fietsen.

Ring, ring. "Cees je telefoon gaat af." Stoppen ding zoeken, natuurlijk ergens onderop. Te laat, Wie was dat? Rene. Onze Rene? Nee Rene van de Doorslag. Terugbellen. Niet bereikbaar. Geen tijd voor, verder. Ring, ring, stoppen. Hai Rene. "Hoever zijn jullie? Ik heb contact met de sluiswachter in Vianen." (Heel attent van Rene, je kan die sluiswachter natuurlijk ook opbellen.) "Hij wil eigenlijk naar huis maar als jullie om 19:30 in de sluis liggen dan worden jullie nog geschut." 19:30 is een halfuur later dan gepland, we lopen maar drie kwartier achter. Dukke en Roland roeien. Wie weet. "Rene we gaan ervoor." 

In Vianen worden we opgewacht door Rene (onze Rene) Ed én mijn eega Marja. (Die wel wilde weten hoe het met mijn ging.) "Rene heeft de sluiswachter gebeld en zei dat hij zou wachten. Ik heb niemand gebeld zegt Rene. Nee die andere Rene, Welke? Afijn Ed was met de busal om 19:15 bij de sluis, maar niemand die daar aan het wachten was. Geen Lek oversteek voor deze tocht. De kalmte keert weer en er is tijd voor overleg en beraad. Rene krijgt uitgelegd dat er meer Rene's betrokken zijn bij deze tocht. Hij mag met hem gaan kennismaken samen met Ed gaan ze de botenwagen van de Doorslag in Nieuwegein ophalen. Rene van de Doorslag komt daar de poort open doen. "Dag schat leuk dat je er bent" heb ik eindelijk de tijd voor om tegen Marja te zeggen. Knuffel, knuffel en nu de plek opzoeken waar we de boot eruit kunnen halen. Komt even mooi uit Marja met die extra auto kunnen we iedereen in een keer meenemen én Marja kan Arjan naar huis brengen. Die houdt het voor gezien. Maar eerst nog de boot. Op een smalle landtong vlak voor de sluis dirigeren we de boot in de andere richting. 19:45 leggen ze aan bij het vlot. Even slikken niet gehaald ondanks stevig doorroeien. De bus met botenwagen Ed en de Rene's arriveren. Alle spullen uit en van de boot af. Een steile dijk op. Klunen voor roeiers. Maar we zijn al een lekkere ploeg met een "ketting" worden zo de spullen uit en weer ingeladen in de bus. Boot eruit en erop en even later gaan we richting Nieuwegein. Boot eraf, bus leeghalen, gebouw verkennen Rene van de Doorslag wijst ons glimlachend de weg. Wat een gebouw, botenhuis en soos met skaileren banken. Een voordeel als je het gebouw deelt met de gemeentewerf en je dezelfde kantine gebruikt. Onder het losse door gromt een motor met berijdster het terrein op. Het is Susan onze nachtwacht die Rene komt aflossen. Het deel van de Doorslag is met alarmbewaking geschieden van de gemeentewerf én het bestuur van de Doorslag stelt een goede relatie met de gemeentewerf op prijs. En dan is daar Susan die zich aanmeld om samen met 7 compleet onbekenden de nacht door te brengen zodat zij bij je vereniging kunnen overnachten, omdat ze een tochtje naar Katwijk willen roeien. Wat een leuke wereld is die roeiwereld toch. Suzan en Rene worden hartelijk bedankt. Vol dankbaarheid storten we ons op de vegetarische macaroni (met als bijlage ham) van Alina, zomaar een vriendin van Yvonne, die het wel gezellig vindt om voor 8 onbekenden een maaltijd inclusief toetje te koken. Heel lekker én ook dat je niet na het roeien (het loopt al tegen 21:00 uur, nog opzoek moet naar een snackbar of iets dergelijks. 

He, he eindelijk ontspanning, vandaag 110 km (nee correctie zonder de Lek 103 km) erop zitten. Morgen geen lastige sluitingstijden gewoon doorgaan tot we er zijn. Dat geeft toch een hoop rust, geen eindtijd. "Zeg Cees als we nu eens morgen om 7:30 weggaan in plaats van 8:00 uur? Dan zijn we eerder in Katwijk aan Zee?" Tuurlijk jongens geen probleem, moeten jullie wel eerder opstaan en vlot gaan ontbijten. Niet van he gezellig en zo. "Nee geen punt we benoemen Dukke als algemene aanjager. Moet jij eens zien hoe snel we in de boot zitten morgen. Dat kunnen we best!" Ik geloof alles, even de route doorspreken van morgen. Zeg Cees als we nu eens niet via Gouda gaan (daar hebben ze een festival) maar via deGoejanverwellesluis? He, vroeger op én de route aanpassen, zodat we moeten improviseren met niet verkende wisselpunten? Alles is goed, maar niet klagen als het iets later wordt!" Na een nachtje met aanflitsende tl balken sta ik 's-Morgens monter op. In de kantine wordt gezellig ontbeten en de vorige dag en andere tochten doorgesproken. (Ik zeg lekker niks J laat maar gaan.) Zeg heeft iemand de tas met routekaarten gezien? Nee dus, daar ben ik het komende kwartier wel mee bezig. Als ik het heb opgegeven, "dan maar alleen met de tablet"., zucht en een tas met brood pak. Ja hoor onder het brood in de boodschappen tas. Meteen in de boot, met een touw vast en dan kan ik gerust gaan ontbijten. Dukke heeft de aansporingen inmiddels opgegeven "Ze luisteren toch niet." En zo komt het dan we 8:03 vertrekken. Bijna een record ten opzichte van de oorspronkelijke planning. Een kort traject van 6 km ik stuur, Rene en Yvonne mogen roeien. Heerlijk breed water met oude en nieuwere bebouwing. Na een twee kilometer scherp naar BB door een heel oude openstaande sluis de Hollandse IJssel op. Een wegwijzer wijst naar Gouda. Grappig aan BB nog veel groen, restanten van buitenplaatsen en boerderijen. SB rukt de stad op. Kantoren, lelijke en mooie graffiti. Daar gaat een kantoortoren tegen de vlakte. Denk nog geen 20 jaar oud. Ernaast bouwen ze al weer een nieuwe. Wat lage bruggen een scherpe bocht naar SB, onder de A2 door. We naderen IJsselstein al. SB langs de achtertuinen en links groen en sportvelden. Bij de Noordpoolstraat staat de walploeg klaar.

  Het is heerlijk roei weer zalig rustig op het water. Roland, Wim en Dukke nemen het over. Wij op de fiets, door de oude kern van IJsselstein, wat een leuke plaats, moeten we nog eens bezoeken. Trouwens de andere plaatsen langs de Hollandse IJssel zijn ook leuk. Buiten IJsselstein komen we in het Groen Hart. Zonnetje en witte wolken weinig wind en een heerlijk landschap. Bij een fietsknooppunt besluiten we de kortere weg te nemen (Ed, kan ook met fietsknooppunten.) We komen over een heerlijk weggetje door de weilanden, met fraaie vergezichten. (Moet ik ook eens heen.) Bij Montfoort even zoeken waar de IJssel gebleven is en waar het wisselpunt zich bevindt. Heel ruim op tijd zijn we er. Ed en Andre hebben de bus op het enigste "stukje berm" geparkeerd aan de Wardsedijk dat je kunt vinden. De boot is nog aardig weg, zeker genieten van het lekkere roeien. Maar we lopen toch maar naar de wisselplek. Je wilt niet te laat komen. Als de boot niet komt is het tijd voor creativiteit schaduw spelletjes spelen met waterreflectie. Terwijl Yvonne een sticker plakt. Yvonne, Ed en Andre nemen het stokje over, Ronald, Dukke en Wim gaan fietsen. Ronald en Dukke gaan al op weg. Wim wil even een paar liter water naar binnen, en haalt ze toch wel in. Rene en ik wachten nog even met de bus op Wim, maar als het te lang duurt ga ik op pad. Het is namelijk erg smal een fiets en een bus kunnen elkaar soms niet eens passeren. Auto's moeten op elkaar wachten of achteruit. Het wordt trouwens steeds drukker met zondagse fietsers, die het liefst in een peloton achter en naast elkaar gaan. Bij Oudewater wordt duidelijk waarom het zo druk is. Verkeersregelaars en dranghekken staan klaar om de weg af te sluiten.

DEZE WEG WORDT OM 11:00 AFGESLOTEN I.V.M. DE WIELERRONDE VAN OUDEWATER.


Ai, ai het is al na 10:30. Straks komt Wim er niet eens langs. Want DEZE WEG is wel de weg naar Hekkendorp. Komen we er straks nog uit? We halen Hekendorp en een motorverkeersregelaar stelt ons gerust. Als we vanaf hier naar Nieuwerbrug aan de Rijn gaan kunnen we de ronde ontwijken. Phh nu maar hopen dat de fietsers er op tijd door zijn. Hekendorp is trouwens een leuke pleisterplaats voor fietsers en motorrijders. Een beeld van vrouwe Justitia zónder blinddoek en de historische Goejanverwelleslsuis. Nu zelfbediening en dat is makkelijker. Nou ja zegt de inmiddels gearriveerde Wim, als de boot erlangs kan. De brug bij Hekendorp gaat niet zo vaak open en aan twee kanten ligt het vol met pruttelende motorjachten. Vriendelijk verzoek wijs ik er een op dat deplek waar hij wil gaan liggen de wachtplaats voor de sluis is. De Franse kapitein had het niet gelezen. (Nee moet ik in Frankrijk zeggen.) Als de boot in de buurt komt druk ik alvast op de bedieningsknop. Het duurt even maar dan begin er toch iets te werken. De boot komt er en moet braaf wachten op het groene licht.  Het duurt wel even er zitten heel wat veiligheden in het schutten ingebouwd en pas als de computer ervan overtuigd is dat je veilig binnen bent wordt de volgende fase in gegaan. Maar we zijn er. Het is lekker weer en gezellig. Pas als de sluisdeuren open gaan komt de kriebel weer terug. Yvonne mag er even uit voor een plaspauze want ze gaat van stuur naar roei en de boot moet door!Dukke,Yvonne en ik over de Dubbele Wiericke, met bij Hoge Brug een hele lage brug. De walploeg zal vooruit gaan om hem open te doen (ook zelfbediening)

Wij zijn sneller dan de walploeg. "We gaan hem kietelen Dukke" Wat? Kietelen doen jullie dat niet in Friesland? Dukke al weer iets bijgeleerd aan Wherse roeitermen. Helemaal plat en voorzichtig trekt de boeg de boot eronderdoor tot de stuur het over kan nemen. Voorzichtig de handvatten langs de balken en we zijn erdoor. Net op dat moment komt de walploeg om ons te assisteren. Te Laat! Ga maar een plekje opzoeken bij de Oude Rijn. Rene, Ed en Andre gaan voortuit en wij gaan door een veenweide gebied, dat weer net even anders is dan bij ons. Met twee lage bruggen waarbij de dames de Brugwachter moeten kietelen komen we op de Oude Rijn. Tja waar is de walploeg? Maar even bellen. "Waar zijn jullie? Hier ja waar is dat? Achter je wij zien jullie al. Gewoon doorroeien." De Oude Rijn is hier volgebouwd met "Leuke woningen aan het Water". De walploeg heeft toen maar bij iemand aangebeld of ze mochten wisselen en dat mocht. (Aardige mensen vind je overal.) Andre, Roland en Wim de boot in. Rene, Dukke en ik fietsen. De bus met Ed en Yvonne moet even wachten want het peloton van de wielerrond komt langs. Maar als die zoevend uit beeld is verdwenen kunnen ook zij op weg. Naar Alphen aan de Rijn, bij de Meije, vlak na Bodegraven zie ik een echte ouderwetse ijsboer staan. Zo uit mijn jeugd weggereden. Nou moet kunnen, IJsje, even snel een ijsje is niet echt pauzeren, toch? Vinden Rene en Dukke ook, we staan naast de Oude Rijn heeft de ijsboer soms een roeiboot gezien? Nee. Dat zou een geintje zijn laten we ze een ijsje geven door de ijsboer als ze langskomen. Even kijken op Zenly waar ze zijn. @&*# al bij Bodegraven we liggen nog maar 5 minuten voor. Op de pendalen naar Alphen. IJsjes naar binnen en trappen. De boot heeft ondertussen hele andere zorgen. 

Jongens is dit een rivier of een weiland?

Eerst is daar de sluiswachter. (Deze is er wél) die op zijn knieën gaat om het geld te innen of zijn excuses te maken? Maar waarvoor? Volgens mij zei die: "Sorry ik heb niet gemaaid." Vreemde sluiswachters heb je erbij maar de boot moet door.We zien wel. En dat doen ze ook. Inderdaad niet gemaaid.

 In Alphen heeft Ed de wisselplek al geregeld. Bij een mooie witte villa precies op de kruising van de Oude Rijn, Gouwe en Aarkanaal. Even vriendelijk vragen en we mogen. Niet bewust van de "erwtensoep" waar Roland en Wim door moeten ploeteren staan we te wachten. Yvonne zit er door heen, te laat gegeten en gedronken. Te druk geweest met stickers plakken, sturen en roeien om daar na te eten. ("Jongens met ervaring" weten: eten en drinken meteen als het kan en geen kans laten lopen. Yvonne weet het nu ook J) Het schema aanpassen als … die voor die en ….. uiteindelijk is Andre de beste oplossing, nu van stuur naar roeien. Alleen even vragen als hij de boot uit komt. De wissel duurt nu iets langer. Andre wil maar eerst even wat, eten en drinken. (Jongen met ervaring.) Rustig wachten we tot we compleet zijn.

Rene, Andre en Ed mogen naar Leiderdorp roeien de andere fietsen of met de bus.

In Leiderdorp moest het bij een "plantsoen" zijn aan de Achterhovenerweg bij nr 54. Wat heen en weer. Nr. 54 wel gevonden maar dat plantsoen? We zijn al blij dat we een parkeerplek kunnen vinden want het is een doorgaande weg. Walkant mag wel eens gemaaid worden. Maar je vind altijd wel een plekje. Het plantsoen blijkt de voortuin te zijn van een Dierenkliniek met landgoed allure. Heel fraai, maar niet aan het water. Bootjes glijden voorbij en sommigen spuiten voorbij, de boeggolf klotsend tegen de walkant. Alle glijdende bootjes klotsen mee. Maar hopen dat ze klaar zijn voordat ze bij de roeiboot zijn. Maar het gaat goed de roeiboot komt en is niet vol gelopen. Met Wim, Dukke en ik op weg naar Leiden. Vlak voor het oversteken van de A4 krijgen we begeleiding van 3 motorbootjes. Niet echt tot genoegen van stuur Wim. Ze houden geen koers en snelheid. Dan gaan we ze bijna voorbij, maar spuiten ze weg. Dan is er "iets" aan de andere oever dan weer niet. De betonnen bak over de A4 geeft alles vrolijk terug en er zijn meer motorvaartuigen. We hobbelen er overheen. Daarna wordt het wat breder en rustiger. Voor Wim, als stuur, de lastige keus om de beste route door Leiden te kiezen. Iedereen met een vaartuig heeft vandaag besloten het seizoen met een vaartochtje afte sluiten. "We nemen de singels. Minder geschikt voor kajuitjachten en fraaier. Het klopt de kajuitjachten slaan af en op sommigen stuken valt het best mee. Maar ja een roeiboot neemt veel ruimte in en er ligt heel wat afgemeerd. Eenmaal op de singels gaat het beter en kunnen we genieten van een zonnetje en mooie panden aan het water. Aan het einde van Leiden gaan we de vliet op. (Voor mij nostalgie. Hierlangs gingen we dezeeverkenners van Delft naar de Kagerplassen. Roeiend of jagend.). Een stuk breder en voorzien van studenten roeiverenigingen. Skiffs en snelle dubbels passeren ons. Fraaie techniek van … dames. Nog een keer SB uit en we gaan richting Katwijk de Rijn heet hier weer gewoon Rijn. De laatste wissel nog een 8 km voor Ed, Andre en Roland. Wij zijn klaar, alleen nog even "uitfietsen" naar Katwijk aan Zee. Met Dukke en Wim op weg, langs Valkenburg. Laatste stukje, meteen naar Katwijk aan Zee of eerst even Katwijk aan de Rijn en het laatste stuk meefietsen? Eerst maar even naar de bus de boot langs zien komen. Blijkt een misschatting. De route over water is korter dan het fietsen en de boot is Katwijk aan de Rijn al voorbij. Wim speert er vandoor (hij zal het eindpunt halen. Dukke en ik fietsen ons vast aan de verkeerde kant. Gaan we niet halen en dik kans dat we de boot missen door alle bebouwing die er tussen de Rijn en ons is gebouwd. We wachten ze op voor de terugweg.

Wim heeft het gehaald en kan de boot vastleggen op het punt dat je niet verder kunt. De Rijn verdwijnt in een dam met loosput, een armetierig einde voor een, eens zo'n machtige rivier die ons land heeft gevormd. Maar wij hebben de tocht volbracht. Naar huis. 

De afsluiting:

Boot aanleggen, alles opruimen, afriggeren terwijl Rene en Yvonne "het laatste avondmaal" gaan halen. Het meeste zit er al op als we kunnen gaan eten. Yvonne zet ons in een kring en verdeeld de pizza, kebab en andere voedzame hap. Eigenlijk geen restaurant wat hier tegen op kan. Met je kont in het gras en je ploegmaten bij je, lekker nagenieten van weer een fraaie tocht.

Het dankwoord:

Ja staat buiten de tocht volbrengen, maar de ploeggenoten vonden dat ik iets meer gedaan had in de voorbereidingen dan de rest.

(Niet zo goed opgelet natuurlijk. Ik heb beter gedelegeerd dan de rest. J)

René had een fraaie en leuke afsluitspeech met begeleidende cadeautjes.

(En weet je, het gaat niet om de cadeautjes maar om de aandacht die er uitspreekt. Hoe kijken ze tegen je aan. Zo omring ik mij altijd metbikkels maar zorg met de bootindeling dat ik "net de zwaarste stukken moeten sturen e.d. Wat dat betreft voel ik mij net een schaap in wolfskleren in een wolven roedel. Zolang ze het maar niet door hebben.)

René begon met een klostouw, als symbool voor het feit dat ik maar moeilijk de eindjes aan elkaar kan knopen. (Het is toch prachtig dat je ploegmaten zich zo in je verdiepen.) Als goedmaker kreeg ik een tegoedbon voor een luxe voedselbank. (Kijk dat is een tranentrekker niet alleen zien waar je noden zijn maar daar ook wat aan doen.)

De klapper kwam van de bedankkaart. (Wat blijkt: de wolven weten het, dan van het schaap maar ze vinden het niet erg. Je vraagt je alleen af hoe ze er achter zijn gekomen.)

Waardeer dit blogbericht:
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Al een account? Hier aanmelden
Gast
maandag 18 december 2017

Webredactie/kopij

Heb je nieuws of foto's
voor de website?

E-mail naar redactie@prvdewhere.nl

© 2017 PRV de Where. Alle rechten voorbehouden - Design door PeterSwebsites