Midwintermarathon 2013

De Where deed mee aan de RIC-midwintermarathon.

Stel je eens voor. 54 kilometer roeien rond en door Amsterdam en dat op de kortste dag van het jaar. Op 21 december was de RIC midwinter marathon, een prachtig avontuur en de Where deed mee. De afstand, het weer en ook de route over de zelfs in december nog drukke Amsterdamse grachten maken deze tocht en echt een uitdaging. Arjan, Axel, Cees en Dick gingen hem aan. Lees hieronder het uitgebeide verslag, met een link naar de foto's en de tracker.

De winter van 2013. 

Het is donderdag 12 dec. aan het einde van de middag staan we weer op het vlot. 36 km. geroeid en weer terug bij het vertrekpunt. Axel, Dick, Arjan en Cees, we zijn tevreden. Het was koud, de wind was krachtig maar die 54 km van de Midwintertocht kunnen we hebben.

Het is vrijdag 20 dec. 's avonds staan we in de loods te luisteren naar de regen die striemend op het dak neerslaat en op de straat klettert. De vraag is: Gaat het morgen nog door? Het kan windkracht zes worden en de regenmeters lopen, net als de dakgoten al over. Op de website niets te zien, op de e-mail nog geen reactie. Arjan belt, wij wachten vol verwachting af. Zegt RIC af dan is onze eer gered en kunnen we ons morgen lekker om draaien. "Tja RIC zei af maar anders waren we natuurlijk gegaan." Maar nee, RIC heeft er nog alle vertrouwen in. Wij dan ook maar. De Haal wordt afgerikkerd en alles gaat op en in de klein botenwagen. Die bij naderinzien te klein blijkt. Alles eraf, en weer op de grote botenwagen.

Het is vrijdag 21 dec. 6:15 staan Axel en Cees te wachten op de trekwagen met Dick. Het is nog steeds nat en koud, geserveerd op een gure wind. Daar is Dick. We zijn al nat en koud voordat de botenwagen is aangehaakt. Gelukkig doet de kachel bij Dick het prima. Net als we weer op temperatuur zijn, zijn we in Amsterdam. Botenwagen afhaken, uitladen, oprikkeren en we zijn weer even nat en koud. Nog drie kwartier de tijd om met koffie en bij de kachel weer iets op te drogen en warm te worden. 8:30 het water op. Donker en guur maar gelukkig wat minder nat. Lichtjes aan, dekens mee. De vlothonden van RIC helpen iedereen snel in de boten. Oproeien en starten, op naar de Weespertrekvaart. De kop is eraf en de stemming komt erin. We gaan ervoor. Ik trek de isolatiedeken nog eens extra rond mijn benen vast en volg de lichtjes van de boten voor ons. Handig dat ik de kaarten met een koordje heb vastgemaakt. Het koordje ergens aan vastmaken, dan verlies je ze niet. Woesh, te laat bedacht en de kaarten verdwijnen met koord en al overboord. Paniek in de boot, DE KAARTEN! Jongens, geen paniek gewoon door roeien ik heb een reserve set mee (een verstandige Bikkel is op alles voor bereid). Via de Gaasp komen we bij Driemond en gaan de Gein op. We zijn ingehaald en hebben ingehaald. Ik vind het tijd om te wisselen, sturen is een kouwe klus. Voorzichtig uitstappen op de zompige wal, want als je nu nat wordt dan ben je dat voor de rest van de dag. Alle wherries die we hebben ingehaald komen vrolijk voorbij. (Die wisselen op het water en dat gaat heel wat vlotter dan ons gemodder.) Dick op stuur en de Gein is een pláátje om over te roeien. Dick leidt ons lijden wat af door te vertellen over verplaatste Herenhuizen en de tijd dat de Bijlmer nog groen was. In Abcoude wacht een smalle doorgang met een belachelijk lage brug. Het duurt even voordat we de beste tactiek hebben gevonden. Voor verkorte riemen blijkt de doorgang zelfs te smal. Dick mag 1 km lang peddelen en proberen te sturen. Als we weer op breder water zijn wisselen Dick en Axel. We gaan de Angstel over. Het Abcoudermeer blijkt niets voor te stellen en even later halen we de dames 4 uit Zwolle weer in die ons op de Gaasp zo vlot voorbij kwam. De roze roeipakjes zijn nu afgedekt met sombere regenkleding en de wissel heeft kennelijk aardig wat tijd gekost. In hoog tempo komen er twee Heren 4'en langs op weg naar de beste tijd. Bij Ouderkerk a/d Amstel gaan we de Amstel op. Het verste punt van deze lus hebben we achter de rug. Op naar RIC en een koffiepauze. (Dan maar geen beste tijd maar even uit de wind en regen.) Maar Axel ziet het niet zitten. Jongens ik moet er even uit, en na veel zoeken vinden we een plekje waar we verantwoord kunnen uitstappen. We zitten ergens op de 25 km. Pas als ik op de wal stap merk ik hoe de kou en de inspanning de energie uit mijn lijf heeft getrokken. Al was ik aan het roeien, écht warm ben ik niet meer. Gelukkig hebben we een kan warme chocolade melk mee, repen en koek worden gedeeld warme kleding uitgewisseld, en we gaan weer vèrder. Axel roeit als een bezetene om warm te worden, Arjan op stuur. Met stoere mannen praat en geintjes houden we de moed erin. (Helaas kunnen we de conversatie hier, i.v.m. emancipatorische redenen en de goede zeden, niet herhalen.)  

 30 km en we zijn bij RIC. Even de boot aan en op de kant, want er willen er meer stoppen. Gedegen toiletbezoek, warme koffie en een kachel doen wonderen. De regen lijkt minder en
de warme Amsterdamse grachten, dat moet toch een makkie zijn. Met 15/20 minuten zijn we het water weer op. Arjan mag nog even op stuur. Na de openvlakten lijken de grachten een
eitje. Amstelhotel SB uit en om Nemo heen (36 km erop).

Langs de hele route staan RIC, roeiers verdeeld, maar langs de grachten vallen ze misschien meer op. Het is leuk om vanaf de wal te worden aangeroepen en aangemoedigd. Voor de stuur wordt het nu opletten want rondvaartboten stoppen alleen voor rondvaartboten van dezelfde firma. Maar zoals wij de grachten nu zien, dat zie je zelfs niet vanuit een rondvaartboot. Vooral omdat een deel van de route niet door rondvaartboten gevaren kan worden. Ergens op de Keizersgracht wisselen Dick en Arjan. Ik begin er door heen te zitten. We komen in het wat nieuwere deel, Amsterdam West. Als Dick wil wisselen (Jacob van Lennepgracht, 44 km.) zeg ik geen nee. 

Roeien of sturen maakt niet veel meer uit. Ik wil de boot uit. De Kostverlorenkade af roeien en achter de tramremise langs. Lastig stukje roei werk, maar de RIC roeiers staan paraat met
goede raad. (47,5 km). Olympisch stadion komt voorbij. Een C4 ligt stil en vraagt of we kunnen slepen. Helaas moet ik hun verzoek afwijzen. Onze elektromotor heeft maar een ½ pk
en de accu is bijna leeg. Lachen in beide boten en even later komen ze ons weer voorbij.

Of ik nog wil wisselen vraagt Arjan want mijn benen zitten te trillen. Nee doorroeien en af maken die hap. En daar is dan de Amstel inzicht. De druk op de bladen neemt toe. Kom jongens,
trappen met die hap en zingen. Maakt niet uit wat. De Berlagebrug onderdoor en in de verte staat RIC te wachten. Pjoeh met 54 km en 6 uur en 36 minuten na vertrek zit het erop. Als
welkomsdrankje rum met warme chocolademelk. Proost!

​​Het is 16:30 en we zitten lekker met droge kleren aan de warme hap. Nu begint al dat geweldige gevoel van DAT HEBBEN WIJ TOCH MAAR GEDAAN.
RIC wordt hartelijk bedankt voor de organisatie en ondersteuning langs de route. Het was zo als het moest zijn bij een tocht NIET VOOR WATJES.

Na het eten nemen we afscheid van Arjan die op de fiets naar huis gaat. (Is nog bijna "verdronken" onder weg.) Als de botenwagen eraan hangt zijn we al weer behoorlijk nat. Het
lijkt wel of het nog harder regen dan overdag.

Het is ergens rond 19:00 en we staan als verzopen honden op de dijk. De botenwagen komt de bocht niet om en staat met een wiel in de bagger. Sjorren en beulen op handkracht.
Achteruit en vooruit. (Ik neem voortaan nooit meer een eigen boot mee.) maar ook deze karaktervormende hobbel wordt genomen. De botenwagen achter het hek en morgen gaan we
opruimen.

Het is 20:00 uur en ik sta weer onder de douche om warm te worden en liggen mijn ex-droge kleren bij de wasmand. Op de e-mail staat een berichtje van Riet: Arjan en Cees zijn vast niet
de marathon gaan roeien. Morgen ga ik ook niet het is zulk slecht weer. Met een grijns van oor tot oor stuur ik het antwoord. De innerlijke bikkel warmt zich. 

Het is 22 dec samen met Dick, en Axel zitten we aan de bar. De Haal ligt in de loods en alles ligt op zijn plek. Het ene stoere verhaal na het andere komt naar boven. De wind wordt nog
sterker, de regen nog natter.

Eindelijk de ultieme Bikkel beloning: 54 km, 6 uur en 36 minuten, gemiddelde snelheid 7 km topsnelheid 12 km. De hele tocht is ook nog te volgen op de tracker die Arjan heeft bijgehouden. Op Youtube staat een mistige foto impressie.

Het zit erop, het weer was de grootste uitdaging. 
Naast de isolatie dekens de volgende keer nog meer warme kleding en een deken voor de stuur.
Cees