4 minuten leestijd (845 woorden)

Materiaalcommissie: De kiel van de club!

Zonder onze enthousiaste vrijwilligers van de materiaalcommissie, zou onze vereniging en onze vloot blijvende averij oplopen, om maar even in de sfeer te blijven. Ik trof in een warme en naar koffie geurende soos een inspirerende groep mensen van de dinsdagploeg aan. Zij bespraken en verdeelden de klussen voor die ochtend, maar ook meer persoonlijke zaken kregen de nodige aandacht. De sfeer straalde saamhorigheid, betrokkenheid en deskundigheid uit. Tijdens een aantal korte interviews bleek al snel, dat de meesten al meer dan 25 jaar hun steentje bijdragen binnen deze commissie. Een prestatie van formaat op zich!

Zo liet Willem Bruijns weten, dat hij na zijn afscheid van de grote vaart begin jaren negentig, is gaan roeien; want op het water was en is zijn passie. De vereniging en met name Herman Lohmeijer, had hem zo plezierig opgevangen, dat hij ook iets terug wilde doen voor de club. Met veel plezier verleent Willem nog steeds hand- en spandiensten. Soms onderbreekt hij even de werkzaamheden, om buiten een lurkje te nemen van zijn onafscheidelijke pijpje.

Een vertrouwd gezicht binnen de commissie is zeker ook Gerda van Scherpenzeel. Zij mag zich met recht een "oudgediende" noemen. Sinds 1969 is zij al lid van de Where en na haar pensionering in 1997 maakt zij deel uit van "de handige handjes groep".

Gerda is er van overtuigd, dat je niet over specifieke vaardigheden hoeft te beschikken, om een waardevolle bijdrage te kunnen leveren in de werkplaats. Schuren en ergens een schroefje in draaien kan iedereen. 
Natuurlijk is er ook behoefte aan mensen met specifieke kennis en ervaring. Die zijn er gelukkig ook nog steeds. De kennis van Fred ten Oever wordt bijvoorbeeld regelmatig aangewend bij het afstellen van de riggers etc.
Professionele gepensioneerde schilders hanteren de kwast en laten de boten glanzen en glimmen.

Vierkante wielen?
Ik vroeg Gerda naar "vierkante wielen". Dit kan door verschillende factoren komen, zegt zij, zoals slijtage, vervuilde slidings, maar ook door te hard op je bankje neer te ploffen. Daardoor kunnen er oneffenheden in de slidings ontstaan, waardoor je het gevoel hebt op vierkante wielen te rijden. Regelmatig schoonmaken van de slidings kan al helpen!

Gerda vertelt, dat zij de indruk heeft dat de omgang met, en de zorg voor het materiaal in het algemeen door de tijd wat veranderd is. Boten werden vroeger na het roeien grondig van binnen en van buiten gedroogd en schoongemaakt, maar dat lijkt helaas niet meer tot de standaard goede gewoonten te behoren.
Een regelmatig terugkomende schade komt door het naar binnen en buiten brengen van de boten. Ze liggen in de loods vaak dicht boven en onder elkaar. Dat vraagt extra aandacht bij de commando's en de alertheid van de bemanning om krassen te voorkomen.
Het materiaal is door de jaren ook veranderd. Wat eerder hout was, is nu polyester en dat vraagt een andere kennis en techniek uiteraard. De zelfwerkzaamheid staat bij iedereen hoog in het vaandel! Alles bij elkaar, geeft Gerda De Where een ruime voldoende.

Ronald van der Staal, is één van de nieuwe aanwinsten binnen de materiaal commissie. Voor alles wat met water te maken heeft, heeft Ronald altijd al een passie gehad, zoals zeilen, schaatsen en zwemmen. De roeisport beoefende Ronald ook in zijn studententijd. Later pakte hij het weer op om, zoals hij zegt "het lichaam goed te onderhouden".
Het clubgevoel en het besef, dat de vereniging "volledig drijft op vrijwilligers", bracht hem bij de materiaalcommissie. Sinds november vorig jaar wordt graag gebruik gemaakt van zijn expertise en ervaring.
Hij merkt op, dat de kennis bij de leden over het materiaal wel iets beter zou kunnen. Hij denkt hierbij aan hoe je de verschillende riemen met het blad op het vlot moet leggen om schade aan de bladen te voorkomen. Zijn belangstelling en kwaliteit liggen voornamelijk in de theorie en de techniek van boten: "hoe snel varen boten en waarom is dat zo?"
Ronald kan goed met diverse materialen omgaan. Om dit te illustreren vertelt hij, dat hij een geheel houten huis heeft te onderhouden en een polyester zeilboot. 

 Als Ronald iets zou mogen veranderen binnen de club, dan is het wel de meting en regels over het wel of niet mogen roeien. De minimum temperatuur en de maximum windkracht waarbij geroeid mag worden, is met de moderne informatietechnieken middels internet zeker te verbeteren.
Tot slot vermeldt Ronald nog met enige trots, dat hij een roeigezin heeft. Zijn vrouw Marjon, zoon en dochter hebben namelijk ook het roeien als sport gekozen!

Na de gesprekken in de soos, legde ik mijn oor te luister in de werkplaats zelf.
Daar pikte ik een signaal op, wat ik hier niet onvermeld wil laten. De commissie is hard op zoek naar een zgn. "riemenlakker". Iemand die de bladen van de riemen regelmatig onderhoudt.

Mijn laatste vraag is hoeveel roei-/stuurplaatsen onze vereniging heeft. Dat komt momenteel uit op meer dan tweehonderd. Bijna voor elk lid dus een plaatsje!
En dan reken ik de ergometers en de roeibak even nog niet mee!

Hans Wensveen

 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Al een account? Hier aanmelden
Gast
dinsdag 04 augustus 2020

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://prvdewhere.nl/