Nieuws

9 minuten leestijd (1742 woorden)

Het Wad bepaalt wat!

Ja dat hebben we gemerkt met een geheel "frisse en onervaren ploeg" het Wad op. 

 De voorbereiding:

Natuurlijk hadden we de cursussen gevolgd, een aantal zelfs de Kapiteins cursus. Daarnaast allemaal roei-ervaring. Als voorbereiding met de Noorderhaaks het Markermeer op. Maar toch de praktijk (het Wad dus) is toch anders dan al de theorie en al die andere tochten.

Ter toelichting we hadden eerst het plan om met 9 a 10 deelnemers bij Roeireizen een roei/zeiltocht te boeken op het Wad. Lekker makkelijk: je gooit je bagage in het rek en de schipper zorgt voor alles, inclusief het eten. Kost wat maar dan heb je ook wat. Helaas, voordat we de reis hadden vastgelegd kwam de KNRB met een Donau tocht voor de schipper en hadden wij het nakijken. Tja het Wad bleef lokken en dan via Guus maar direct bij DCR aan de bak. Kost minder geld maar je moet er wel wat voor doen. Maar nu snap je waarom we met 9 deelnemers in een boot voor 5 wilden stappen.

Paulien en Ronald bleken de meest actieve Kapiteins om een programma uitdenken, waarbij iedereen zoveel mogelijk kon roeien. Dat betekend wisselen en het combineren van al bestaande tochten of die aanpassen naar ons gezelschap. De tochten voorleggen aan Cees en Huib van DCR, brachten weer dingen aan het licht die wij niet wisten.

Natuurgebieden (niet langsvaren), geul is wel diep maar niet breed genoeg. Ga je niet halen met de HW en LW standen etc.

Cees en Huib nog hartelijk dank voor de vele adviezen en ondersteuning. (Guus riep ons uiteindelijk wel tot de orde "He, jongens DCR is geen reisbureau hoor. Zelf ook wat beslissen, eigen verantwoordelijkheid eerst, en nee starten en landen via de branding hoort er niet bij." * Daar ging mijn idee.)

Uiteindelijk kwamen we op één ploeg heen en één ploeg terug Lauwersoog-Noordpolderzijl. Met de kans dat je vast liep en het een laterje werd. Op zijn Fries "Het ken net". Andere dag tweemaal heen en weer Lauwersoog-Schier, moet kunnen. Helaas op het laatste moment afzeggers, programma aanpassen naar 7. Noordpolderzijl valt af.

O ja de ploeg bestaat niet uit één vaste ploeg die elkaar door en door kent. We komen van drie verenigingen: Maastrichtse, Het Spaarne en prv de Where. Een echt gelegenheidsteam. Met nul WAD kervaring.

Op de vrijdagavond ervoor zagen we elkaar weer eens. Gelegenheid om alles door te spreken. (Het werd wat laat en Paulien en Ronald konden alle opgedane kennis kwijt. Net als of de anderen geen DCR cursus hadden gevolgd.) Voor Wad roeien moet je flexibel zijn en tegen een stootje kunnen.

Het Wad bepaald wat. Wanneer je kunt Wadlopen en wanneer je mag Wad roeien. Dat wordt eerlijk verdeeld met wisselende tijden voor iedereen wat.

Lauwersoog - Haven

 De eerste dag.

Vroeg vertrekken met opkomend tij. De Noorderhaaks alvast in de buitenhaven gelegd, (Lag in goed gezelschap naast de reddingssloep van Terschelling (kom ik nog op terug). De 1e ploeg Paulien Yvonne, Jeannine, Arjan en Ronald mochten de spits afbijten. Kans op vastlopen en op tijd terug zijn voor de 2e ploeg. Ton en ik zwaaiden ze uit. Konden we mooi de bungalows opruimen.Vastlopen met opkomend tij is niet erg, even wachten en je komt vanzelf weer vlot. Alleen lastig dat je eerder loskomt dan dat je al kan roeien en de vloed sterk genoeg is om de boot opzij te zetten. 

 Het is wel een leuke pauze op het Brakzand.

De haven op Schier wordt op tijd gehaald. Kleine pauze en weer terug naar Lauwersoog. Zelfde route over het Brakzand maar compleet anders geen zand meer te zien.

Ton en ik (Cees) staan al te wachten we hebben al genoeg gewacht. De Noorderhaaks komt inzicht maar wordt door de stroming aardig opzij gedrukt voordat ze de haven in kunnen. Vol met verhalen komt de ploeg eruit. Rekken strekken, effe bijkomen. De sturen omkleden en 15 minuten later gaan Ton en ik samen met Paulien, Arjan en Ronald voor de 2e oversteek. Recht zo die gaat, genoeg water onder de kiel. De wind begint aan te trekken en het tij duwt nog steeds van opzij maar veel problemen geeft het niet. De haven in en een plekje zoeken tussen alle jachten en platbodems. Op het terras komt de eigenaar zelf onze bestellingen opnemen. Of wij met "die roeiboot zijn gekomen?" Ja dus. "Zo jullie durven". Wij trots natuurlijk. Met een halfuurtje zijn we er weer klaar voor. De vlaggen hangen inmiddels strak aan de vlaggenmasten. Dit is windkracht 4 en dwars op de vaarrichting. De haven uit valt het nog mee maar zodra we de vaargeul bereiken neemt de golfhoogte toe. Op het Brakzand is het weer minder. Dit is waar we voor kwamen. De Noorderhaaks schommelt en deint maar geen moment heb je het gevoel dat de boot het niet aankan. 

Alleen je roeiroutine van vlakwater kun je vergeten. Balans houden met je handen over elkaar? Echt niet! De bladen gaan soms door de lucht, dan tikt je blad op dat van een ander, omdat de riem vast zit in een golf. Werken, doorgaan zo goed mogelijk een slag maken. Water komt er bijna niet binnen, de brede kanten van de Noorderhaaks houden de golven er onder en de boot wordt steeds opgetild. Dit is het dus kust-roeien.

Na verloop van tijd gaan mijn rugspieren vertellen dat ze anders worden belast dan anders. Niet alleen roeien maar steeds je balans zoeken. Er is geen weg terug, alleen vooruit. Als we Lauwersoog naderen komen we weer in een diepe vaargeul. We gaan bakboord uit en de golven komen met de wind van achteren. De Noorderhaaks krijgt er zin in. Zoekend en wringend worden we voort gestuwd. De veerboot komt langs en geeft een leuke hekgolf tegen. Het is maar een klein bootje op de grote zee. Als we de haven van Lauwersoog in gaan vind ik het wel prima. Afmeren, de boot leeghalen en sterke verhalen gaan vertellen terwijl we het eten gaan klaarmaken in de bungalows. Zelf klaarmaken is een leuke bezigheidstherapie en gezelliger dan in een restaurant te zitten wachten. Volop gelegenheid om alle indrukken uit te wisselen. Die nacht slaapt iedereen goed, Arjan ook als hij besluit op de vide te gaan liggen i.v.m. de geluidsoverlast. Zelf niks van gemerkt.

De tweede dag.

Noordpolderzijl zat er niet in maar die kant op en dan weer terug. "Ton en ik moesten het vastlopen echt een keer meemaken". Van Lauwersoog met de stroom mee richting Noordpolderzijl, vastlopen en dan terug. Daarna nog een afsluitrondje voor Arjan en Ronald over het Lauwersmeer. De haven uit met laagwater en buiten op het Wad? Een gladde waterspiegel geen rimpel te zien. Na gisteren valt dat tegen. "Cees nog naar het zin?" Nou nee ik wil wind. Met de stroom mee glijdt een landschap van water, zand en modder aan je voorbij. Boeien hangen schuin in de stroom, de horizon en het water lopen grijs in elkaar over. Dit is ook het Wad maar heel wat anders. Na een poosje geeft Paulien het commando "laat lopen" en stuurt de boot wat dwars op de stroom. In de verte een groep zeehonden op een zandplaat, waar we stil en rustig op afdrijven. Kopen gaan omhoog en een voor een duiken ze het water in om ons vanuit het water aandachtig op te nemen. Heerlijk stil zittend in de boot met de riemen plat op het water laten we het grijze stille maar steeds bewegende landschap op ons inwerken. Prachtig! Als we de zeehonden voorbij zijn gaan we weer roeien. Meteen krijgen we gezelschap. 3 of 4 van de groep zwemmen met ons mee. Komen boven, kijken ons aan. Duiken weer onder om even later weer opnieuw tevoorschijn te komen.

Als Paulien en Yvonne wisselen van stuur/roeiplek gaan we terug. Om even later te stranden op een zandbank. "Zeg Yvonne zag je dat eiland niet. Het is groot genoeg om te zien? " Nee het is de bedoeling. Ton en ik moeten de vastloop ervaring nog op doen. Ook dit is weer apart. Zo sta je nog droog zo spoelt het water over je voeten.

Maar we moeten door naar Ronald en Arjan die willen ook nog roeien. Daar gaan we. Het opkomend tij is over zijn hoogte punt. De boeien staan al een stuk rechter dan doen we wel.

Nou ja dat doen we wel? Die bomen bij de dijk blijven wel erg lang in beeld. (Guus had het nog zo gezegd op de cursus: boot snelheid – stroom snelheid= langzaam vooruit. We gaan wel vooruit maar echt niet zo snel als we heen gingen.

Na een uur of misschien wel twee wordt roeien zwoegen. Ik tel de slagen tussen de markeerpunten, 270 slagen. Ik moet wat doen om afleiding te zoeken voor die opstandige bilspier die aangeeft dat die houten bank niet lekker meer zit. In gedachte liedjes zingen en vooral niet naar de kustlijn kijken. Let op de boeien en de markeringen die zie je langzaam kleiner worden. Doorgaan en doorgaan. De rest in de ploeg wordt ook stil en heel af en toe wordt gevraagd of de haven al inzicht is. Niet dus.

DAT IS HET LEUKE VAN ROEIEN. Je begint, en als het tegen zit kun je maar een ding doen. Gewoon doorgaan. Met een fiets was je allang afgestapt om een terrasje te pakken maar niet op het water. Waar je aan begint maak je af.

Eindelijk de haven in en meteen naar de sluis. Wachten op het schutten, wat eten en drinken maar eruit kan niet. Beiden bilspieren smeken om verlossing, maar helaas. Sluis door, laatste stukje. Ronald heeft het wachten al opgegeven en i.p.v. roeien is hij zijn lange afstand zwempak gaan testen. Sorry jongens maar we kwamen echt niet vooruit. 2 hooguit 3 km per uur. Meer hebben we niet gehaald. Maar Arjan wil nog wel. Even bijkomen, boot alvast poetsen en een kwartiertje later gaan we het Lauwersmeer op. Fraai natuurgebied. Zwanen vliegen op, vogels in het riet. We maken een prachtig rondje en dan naar de boothelling. Noorderhaaks stukje omhoog takelen en spoelen maar. Wat een bagger aan zout en zand. De blauwe doekjes in het vooronder hebben het, aan de kleur en geur te zien, al vaker meegemaakt.

Opladen, nog omkleden, gemeenschappelijk eten. Maar de druk is er af. Vandaag hoef ik niet meer te roeien. Dat is lekker. Ik weet het morgen is alles over en overmorgen zit ik weer in de boot.

Afscheid nemen en uitzwaaien wat een leuke ploeg zijn we geworden.

Wanneer ga we op de Noordzee roeien?

Met sportieve groeten.

Cees

 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Al een account? Hier aanmelden
Gast
dinsdag 23 juli 2019

Webredactie/kopij

Heb je nieuws of foto's
voor de website?

E-mail naar

© 2019 PRV de Where. Alle rechten voorbehouden - Design door PeterSwebsites
Oproep aan alle handen die willen helpen schoonmaken, schuren en schilderen!
In augustus op maandagavond en zaterdagochtend.
Opgeven in de soos of op clubgebouw@prvdewhere